İlk Türk Epik Fantastik roman EVRENİN KİTABI İLMA’dan alıntı…

Herkes toplanmış, sessizce Tar’ı izliyordu. Yüreklerinde acı, gözlerinde yaşlar vardı. Tar onları mezarların olduğu alana getirdi. Sessizce gözyaşı dökerek duaya durdular. İçlerinde giderek artan acının yanında çığ gibi büyüyen bir duygu daha vardı: İntikam!

Üstad Lim’in etrafına toplandılar.
“Savaşalım!” dedi Haldo öfkeyle. “Bütün ovalar birleşip bu kan emicileri cehenneme gönderelim!” “Göze göz dişe diş intikamımızı alalım” dedi Zuval, Haldo’ya katılarak.

Şişko Midanel de çocuğuna ait bir kısmı yanmış oyuncak bebeği elinde biraz daha sıkarak “savaşalım!” diye bağırdı.
Üstad Lim’in elini havaya kaldırmasıyla herkes sustu. “Acılarınızı öfkenize alet etmeyin. Acılar gereğince yaşanmalı ki hakikati kaybolmasın,” dedi Üstad Lim herkesi tek tek gözden geçirecek. “Acıların sizi gereği gibi eğitip güçlendirmesine izin verin. Onu öfkeyle karartmayın. Öfkelisiniz, ben de öfkeliyim. Öfke, aklıselime hizmet ettiği sürece faydalıdır. Lakin öfke kılavuzumuz olmamalı, azığımız olmalı, zamanı geldiğinde tüketeceğimiz bir azık… Ötesi zarardır. Öfkenizi anlıyorum, savaşmak istiyorsunuz.”

“Evet efendim, savaşmak istiyoruz!”

“Savaşacaksınız! Dedi Üstad Lim. “Ama şimdi değil, sabredin. Vakti geldiğinde hep beraber bu vahşetin hesabını soracağız.”

EVRENİN KİTABI İLMA – A. S. Durmaz