GELECEK GELDİ

  • Burcu AKSOY

Kendi sonumuzu hazırlıyoruz. Git gide büyüyen bir dünya içinde küçükleşmeye başlıyoruz. İleri de , tüm yapmaya zevk aldığımız şeyleri artık yapamayacağımız hale dönüştürüyoruz.

Burada yerden yere vuracağım bir konu haline getirmeyeceğim her şeyi.Zaten şöyle bir baktığımızda robotlaşmaya döndüğümüzü göreceksiniz. Çok iyi yönlerini saymakla bitiremem ama ne kadarından mutluyuz bu durumdan . Geleceğe ayak uydurmanın bu kadar zor olacağını hiç birimiz bilmiyorduk belki de. Ellerimiz toprağa can vermeyi,samimiyetimizi gösteren sıcak gülümsemeyi, sesimizdeki inceliği artık somut halden soyut hale çevirdik. Bunların hepsini biz yaptık.

Uçurtma uçurduğumuz gökyüzünde artık uçurtmalar uçmuyor. Bir çoğumuz artık uçurtma uçurmayı istemiyor.Bisiklet yarışını artık kimse önemsemiyor.

Tek derdimiz ileri de bu dünya da ben ne yapabilirim korkusu. Peki neden bu kadar çabalıyoruz? Çalışmak için mi?Çalışıyoruz yoksa yaşamak için mi?

Her şeyin daha kolay olmasını neden istiyoruz . İnsan gücünün yoksunluğuna neden ihtiyaç duyuyoruz. Duygularımızı neden bastırıyoruz. Gelecek geldi ve gelmeye devam edecek. Ama bir bakın metrolara, metrobüslere, otobüslere herkes neden aynı şekilde davranıyor. Bu sirkülasyonu neden devam ettiriyoruz.

Aynı evlerde oturuyoruz. Aynı kıyafetleri satın alıyoruz. Aynı yemekleri yiyoruz. Kısacası herkes aynı şeyleri yapıyor. Yaptığımız şeyler kısıtlanmaya başladı. Her şey aynı olmaya başladı. Zararlı alışkanlıklarımız bile aynı. Herkesin farklı olduğunu söylüyoruz ama herkes aynı şeyleri yapıyor.

Bundan 10 yıl sonra sistem tamamıyla değişecek yeni meslekler çıkacak. Tercihlerimiz yine kısıtlanacak. Gittikçe büyüyen dünyada küçüleceğiz. Ya sonra ne olacak. Nasıl ayak uyduracağız. Bugünkü yaşımızı baz alırsak +10 yaş ile yeni dünya da bize ne kadar ihtiyaç olacak.

ETİKETLER
Üzgünüm, bu içerik için hiç etiket bulunmuyor.